Hemopoetik-sendrom doz sınırlarında radio-protektif olan çoğu biyolojik yönden türetilmiş ajanın (endotoksin, Bacıllus Calmette Guerin, Corynebacterium parvum, vs) yararlı özelliklerini hemapoetik fonksiyonun normale dönüşünü artırıp, böylece vücudun yaşamı tehdit edici fırsatçı enfeksiyonlara direnme yeteneğini rejenere ederek gösterdiği onaylanmıştır. Bununla beraber, buradaki çalışmada bir hemopoetik stimülan/radioprotektif ajan olarak glukanı kullanarak farelerde fırsatçı enfeksiyonlara vücut direncinin, anlamlı hemopoetik rejenerasyon izlenmeden önce bile arttığı görüldü. Glukan verilmiş ve radyasyon uygulanmış farelerde mikrobiyal istilaya direncin erkenden yükselmesi, artırılmış ve/veya uzatılmış makrofaj (fakat granulosit değil) fonksiyonuna bağlanabilir. Bu bulgular radyasyon uygulamasından hemen sonra oluşan glukanın radioprotektif etkisini, hemopoetik durumun düzelmesi ile mutlaka önceden tahmin edilemeyecek mekanizmalar yoluyla mikrobiyal istalaya direnci artırarak gösterebileceğini düşündürür. Ayrıca, ön bulgular glukanın aynı zamanda etkili bir serbest radikal temizleyici olarak fonksiyon yapabileceğini de düşündürür. Makrofajların glukanı geçici olarak fagositize ve sekestre edebileceği görüldüğünden, bu spesifik hücrelerın glukanın temizleme yeteneği yoluyla korunuyor olabileceğini de düşündürmüştür.

C3H/HeN dişi fareler “tüm vücut cobalt-60” radyasyona maruz bırakıldı ve solubl glukan (radyasyondan 1 saat sonra 5 mg IV), rekombinan insan granülosit koloni- stimulan faktör (G-CSF; 2, 5 mG/ gün s. k, radyasyondan sonra 3-12 günler) ya da her iki ajan da uygulandı. Tedaviler hemapoetik rejenerasyonu artırma ve radyasyon- indüklenmiş miyelosüpresyondan sonra sürviyi artırma yetenekleri yönlerinden değerlendirildi. Glukan ve G-CSF yalnız başlarına hematopoetik rejenerasyonu arttırdı; bununla beraber, bu 2 ajanın da uygulandığı farelerde ki etkiler daha fazlaydı. Örneğin subletal 6. 5 Gy radyasyona maruz kaldıktan sonraki 17. Günde salin, G-CSF, glukan ya da her iki ajanınuygulandığı farelerde normal kemik iliği selüleritesinin, aynı sırayla, %3, 6, %65, %50 ve %78 ve normal dalak selüleritesinin % 84, %175 %152 ve %212 si görüldü. Bu sırada salin G-CSF, glukan ya da kombinasyon tedavisi uygulanmiş farelerde granülosit- makrofaj koloni- oluşturan hücre (GM-CSF) değerleri normal kemik iliği değerlerinin, aynı sırayla, %9, %46, % 26 ve %57 si ve normal dalak değerlerinin %57, %937, %364 ve %1477 si idi. Endojenöz dalak oloni formasyonu da tüm tedavi gruplarında yükseldi ve en yüksek etki kombinasyon tedavisi uygulanan farelerde görüldü. Bu çalışmalarda bir makrofaj aktivatörü olan glukanın radyasyon- indüklenmiş miyelosüpresyon sonrası hemapoetik rejenerasyonu daha da hızlandırmak ve sürviyi arttırmak için G-CSF ile sinerjik etki gösterebildiğini düşündürdü.

Sacchoromyces cerevisiae’dan elde edilen bir beta-1, 3 bağlı poliglukoz olan partikülat glukanın çok geniş bir immün-sistem güçlendirici etkileri bulunduğu görüldü. Glukan uygulaması deney için oluşturulmuş çeşitli enfeksiyöz hastalıkların modifikasyonuna ve aynı zamanda emplante edilebilen ve spontan tümörlerin büyümesinin inhibisyonuna neden olur. Buradaki çalışma glukanın sıçanlar ve kobaylarda kompleman sistemin aktivasyonu üzerindeki etkilerini değerlendirmek için düzenlendi. Glukan ve zimosanın insan serumunun kompleman aktivitesi üzerindeki in vitro aktive edici etkilerini değerlendirmek için ilave çalışmalar yapıldı. Glukan normal insan serumunun klasik yolunu ve C2 hu-bulanmayan serumda in vitro alternatif yolu aktive etti C3a gibi anafilatoksinler salgıladı. Glukanın intravenöz enjeksiyonu kobay plazmasının alternatif yolunu aktive etti. Glukanın kobra venom faktörü (CVF) nin neden olduğu kompleman tükenmesi üzerindeki etkisi de saptandı. Glukan ile kompleman aktivasyonu vücudun tümör büyümesi ve aynı zamanda enfeksiyöz epizodlara karşı direncinin artmasına kısmen katkıda bulunabilir.

Saccharomyces cerevisiae’nın hücre duvarından saflaştırılmış yeni bir β- (1, 6) dallı β (1, 3) glukan olan PGG-glukanın miyelosüpresyon oluşturulmuş fareler ve primatlarda myeloid büyüme faktörleri ile in vitro sinerjik etki ile in vitro sinerjik etki gösterdiği ve hematopoetik düzelmeyi artırdığı kaydedildi. Buradaki çalışmacılar PGG- glukanın aynı zamanda periferik kan projenitör hücreleri (PBPC) herekete geçirebildiğini de gördüler. PGG-glukan (0. 5 mg/kg-16 mg/kg) C3H/HeN erkek farelere intravenöz yoldan uygulandı ve enfeksiyondan sonraki 30 dakika ile 7 gün arasında değişen zamanlarda kan toplandı. Granülosit-makrofaj koloni oluşturan hücre (GM-CFC) düzeylerine göre, doruk mobilizasyon 2 mg/kg lık bir PGG-glukan dozundan 30 dak. sonra meydana geldi. Bu zamanda PGG-glukan tedavisi uygulanmış farelerde GM-CFC sayıları salin uygulanan kontrol farelere oranla yaklaşık 4 kat yüksekti. PGG-glukan uygulamasından 4 ve 5 gün sonra ikinci bir daha küçük GM-CFC mobilizasyon dalgası (yaklaşık 2 kat artış) meydana geldi. Mobilizasyon, son zamanlarda hızlı projenitör hücre mobilizasyonunu indüklediği kaydedilmiş olan ?-kemokinlerin indüksiyonuna bağlı değildi. Radyasyon uygulanmış dişi C3H/HeN farelerde yapılan kompetitf repopülasyon çalışmalarında transplantasyondan 3 ay sonra, farelerden 2 mg/kg PGG-glukan dozundan 30 dak. Sonra alınan hücreler ile transplantasyon uygulanan hayvanların kemik iliği, dalak ve timüs dokularında, salin uygulanan farelerden alınan hücreler ile transplantasyon uygulanan hayvanlardan alınan dokulardakine oranla daha fazla erkek DNA vardı. İlave çalışmalarda daha önce ardarda 3 gün G-CSF (125 mg/kg/gün) tedavisi uygulanmış farelerde PGG- glukan (2 mg/kg) uygulanmasının mobilizasyon etkileri değerlendirildi. PGG-glukan tedavisinden 30 dak. sonra alınan kandan mobilize edilen GM-CFC sayısı tek başına G-CSF ve tek başına PGG-glukan uygulanan farelerden mobilize edilen sayıya oranla aditifti. Bu çalışmalarda:

PGG- glukanın PBPC yi hemen mobilize edebildiği;
PGG-glukan-indüklenmiş mobilizasyonun kinetik şeklinin CSF de kaydedilenden farklı olduğu;
3-PGG-glukan mobilize edilmiş hücrelerin rekonstitisyonel potansiyalinin sabit-durum PBPC de olduğundan yüksek olduğu; ve
4-PGG-glukanın G-CSF-aracı olduğu PBPC mobilizasyonu artırabileceği görüldü.