Komplemanın (C) vucut savunması için 2 majör efektör sistemi vardır. Kompleman C5-C9 parçalarından üretilmiş membran atak kompleksi (MAC) membran penetre edici lezyonlar oluşturabilir; bunlar da hızla sitoplazmik komponent kaybına neden olarak hücre ölümüne yol açar. MAC sadece, dış fosfolipid memranları bulunan patojenlere karşı etkilidir ve membranları hücre duvarları ile korunan Gram-pozitif bakteriler ve mantarları öldüremez. C nin en önemli efektör mekanizması serum protein C3 ile mikrobiyal patojenleri opsonizasyonudur; bu da bunların fagositik hücrelerin C3- reseptörlerine yüksek derece bağlanmalarına yol açar. Komplemanı aktive eden patojenler önce C3ün C3b fragmanı ile kaplanır, bu da serum faktör 1 tarafından hızla iC3b fragmanına proteolize edilir. Bu iC3b fragmanları, “iC3b-opsonize’’ patojenlerin fagositik hücler ve doğal katil hücrelerin iC3b- reseptörlerine (CR3, CD11b/CD18) yüksek derecede bağlanmalarının artmasını sağlar ve böylece fagositoz ve/veya sitotoksik degranülasyonu stimüle eder. Neoplastik tümör hücrelerini de içeren vücut hücrelerinde CR3 ün sitotoksik aktivasyonu ve MAC a karşı kendini koruyucu doğal mekanizmalar vardır. Buradaki derlemede iC3b- opsonize tümör hücrelerinin fagosit ve NK hücre CR3 ün sitotoksik aktivasyonuna doğal direncini yenmek için solübl maya β-glukan kullanılan yeni bir kanser immunoterapisi tipi tartışıldı; burada C sisteminin bu önemli etkili mekanizmasının tümör hücrelerine, normal olarak bakteri ve mantarlara karşı gösterdiği fonksiyonu göstermesine olanak verildi. Ayrıca, ‘’β-glucan-primed” NK hücre CR3 ün iC3b- opsonize tümörler tarafından sitotoksik aktivasyonuna sitokinlerden TNF ?, IFN?, IFN ve IL-6 nın tumör – lokalize sekresyonu eşlik eder.

Önceki çalışmalarda maliğn hücrelerin genelde tümor tahribinde etkisiz olan bir humoral immun cevap oluşturduğu düşünüldü. Tümorlerin C sistemi klasik yollardan aktive eden IgM ve IgG ile kaplanmasına rağmen, C’ nin normal membran regülatörleri (membran ko-faktör protein ve CD59) sitotoksisiteyi engeller. Ayrıca tümorler üzerinde C3 birikmesi, C3 – opsonize bakteri ya da mantarın tahribine aracı olabilecek C3 reseptörler taşıyan NK hücreler ya da fagositler tarafından sitotoksik tanımaya neden olmaz. Buradaki çalışmada yeni eksizyon yapılmış meme tümörlerinde akış sitometresi ile izlenebilen IgM, IgG ve C3 bulunduğu görüldü. Normal durumda meme tümorü hücre serisi ile reaktif doğal IgM ve IgG Abs bulundu ve IgGAB titreleri meme kanserli hastalarda yükseldi. AB+ bireylerden alinan normal serum içinde enkübe edilen meme tümorü hücre serileri C’ nin alternatif değil fakat klasik yolunu aktive etti ve C3 ile kaplandı. Membran – bağlı C3 göstermesine rağmen, serum opsonize meme tümörü hücre serileri CR3 (CD11b/cd18) içeren NK hücreler tarafından öldürülmedi. NK hücre CR3’ ün küçük solubl maya β- glukan polisakkaritler uygulanarak hazır hale getirilmesi (“priming”) bu aynı C3 – içeren tumör hücre serilerinin CR-3 bağımlı öldürülmesine olanak sağladı. Yeni eksizyon yapılmış tümörlerden oluşan meme karsinoma hücrelerinde yapılan testlerde bunlarda da polisakkarit – “primed” CR3 içeren NK hücreler tarafından sitotoksik tanım için yeterli miktarlarda opsonik C3 bulunduğu fakat bunların “unprimed” CR3 içeren NK hücrelere geniş ölçüde dirençli oldukları görüldü. Buradaki çalışmada doğal oluşan opsonik C3’ü tümor hücreleri üzerinde, polisakkarit – “primed” CR3 içeren fagositler ve NK hücreleri spesifik immünomoterapötik hedefleme için kullanmanın potansiyel yararı araştırıldı.

Tartışma

Buradaki çalışmada kanserin beta- glukan immunoterapisinde rol oynayan selüler mekanizmaların bazılarının tanımlanması hedeflendi. Beta- glukanlar 30 yılı aşkın bir süredir kanser immunoterapisi için biyolojik cevap aracıları olarak araştırılmış ve başlıca Japonya’ da olmak üzere yaklaşık 16 yıldır hastalarda kullanılmıştır. Bunların makrofajlar, nötrofiller ve NK hücreler yoluyla vücut immün sistemin aktivasyonundaki rolleri iyi saptanmış olmakla beraber, beta- glukanın aracı olduğu cevaplardaki selüler mekanizmaların tamamı tanımlanmıştır. Buradaki çalışmadaki bulgular beta- glukanların (ve diğer CR3 bağlayan polisakkaritlerin) humoral immun cevabın tümöre etkisiz kalması sonucu tumör hücreleri üzerine biriken C3’ ü (iC3b ya da C3d8) tanimlamak için fagosit ve NK hücre CR3 ünün “priming” yoluyla fonksiyon yapabileceğini düşündürür. Bu tip terapötik hedefleme tümor hücresine spesifiktir çünkü sadece maliğn hücrelerde bağlı C3 fragmanları bulunur. Yukarıda belirtilen yayınlara göre IgG ve C3 opsonizasyonunun sadece meme kanserinde görülmediği ve bu nedenle bu tip C3 hedeflemesinin diğer organ sistemlerindeki maliğn hastalıkların tedavisinde de yararlı olabileceği düşünülür.